Pałac był otoczony przez wielohektarowy park, przed pałacem rozplanowano ogromny gazon obsadzony grupami drzew na wysokości bocznych ryzalitów. Po obu stronach centralnego trawnika wzniesiono parterowe, długie oficyny kryte wysokimi dachami naczółkowymi. Po prawej stronie, bliżej pałacu stała – narysowana przez Ordę, ale ocalała z pożaru – kaplica dworska, a po lewej stronie budynek kuchenny.
Pozostała część wielkiego parku miała częściowo charakter francuski, a częściowo – angielski. Była tu też ławka Emilii Plater.
Pałac został prawie w całości zniszczony w czasie I wojny światowej. Zachowały się fragment muru pałacu i pozostałości po kaplicy (obecnie służącej jako magazyn), które są zabytkiem kulturalnym i historycznym o znaczeniu lokalnym. W pozostałościach po parku utworzono w 1999 roku ścieżkę rekreacyjną.
Majątek Liksna został opisany w 3. tomie Dziejów rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej Romana Aftanazego. Został również opisany w książce Pro memoria Antoniego Urbańskiego w 1929 roku.
Przypisy , reprint wydany przez Oficynę Wydawniczą „Graf”, Gdańsk, 1991, .
Kategoria:Miejscowości na Łotwie