Po zakończeniu działań wojennych pozostał w Wojsku Polskim. 19 stycznia 1921 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu porucznika, w Wojskach Lotniczych, w grupie oficerów byłej armii gen. Hallera. W maju tego roku został mianowany dowódcą 7 eskadry myśliwskiej. 13 października 1921 roku został zdemobilizowany otrzymując jednocześnie przydział mobilizacyjny do 2 pułku lotniczego.
Ordery i odznaczenia Za swą służbę został odznaczony: Krzyżem Srebrnym Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 3231– 8 kwietnia 1921, Krzyżem Walecznych, Polową Odznaką Pilota nr 86 – 11 listopada 1928 roku „za loty bojowe nad nieprzyjacielem w czasie wojny 1918–1920”.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Żołnierze Imperatorskiej Wojskowej Floty Powietrznej Kategoria:Porucznicy lotnictwa II Rzeczypospolitej Kategoria:Polscy lotnicy w wojnie polsko-bolszewickiej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych Kategoria:Odznaczeni Polową Odznaką Pilota Kategoria:Urodzeni w 1894 Kategoria:Piloci 7 Eskadry Myśliwskiej Kategoria:Ludzie urodzeni w Saratowie