Zbierali się, by jeść, pić i spotykać się z innymi członkami, a także dyskutować o literaturze.
W XVII wieku powstało znacznie więcej wspólnot, począwszy od dużych, krajowych, a nawet międzynarodowych grup braterskich, takich jak masoni, poprzez prywatne kluby męskie, aż po małe, nieformalne kółka czytelnicze lub kluby kolekcjonerskie. W odróżnieniu od salonów i innych okresowych spotkań, których uczestnicy nieustannie się zmieniali, wspólnoty tradycyjnie miały moderatorów. Często niedoszły członek musiał być zaproponowany do członkostwa przez dotychczasowego członka, lub przyszły członek może złożyć wniosek o członkostwo we własnym zakresie. Obecni członkowie są często zobowiązani do głosowania nad przyjęciem lub odrzuceniem wnioskodawcy jako nowego członka. Niektóre procedury głosowania wymagają jednomyślności (np. masoni), inne mogą wymagać zwykłej większości głosów poparcia. Po uzyskaniu członkostwa, dalsze członkostwo może być uzależnione od przestrzegania zasad lub podzielanych ideologii, a wykluczenie członków z różnych powodów jest możliwe.