Nie posiadał swojego własnego uzbrojenia w postaci dział ponieważ pełnił on funkcję centrum kierowania ogniem całej baterii. Jego głównym wyposażeniem były dwa peryskopy służące do obserwacji Zatoki Pomorskiej oraz dalmierz artyleryjski służący do wymierzania odległości pomiędzy działami a okrętami wroga. Również podzielony był na dwie części mieszczące się na dwóch piętrach obiektu. Górne piętro pełniło funkcję centrum kierowania ogniem całej baterii (z wykorzystaniem wcześniej wspomnianej optyki oraz komputerów artyleryjskich), dolne natomiast było częścią koszarową (izby żołnierskie, ambulatorium, toaleta z umywalnią itp.). Warto wspomnieć, że przyrządy optyczne osłonięte stalową kopułą pancerną o wadze przeszło 60 ton, które zachowały się do dzisiaj.
Historia 1945–2014 Po zajęciu Świnoujścia przez Sowietów, bateria została przeszukana, rozminowana a wszystkie jej elementy dokładnie opisane i skatalogowane. Po paru miesiącach bateria została przekazana w ręce Wojska Polskiego. Z początku nie było ani środków ani pomysłu na wykorzystanie poniemieckich schronów. Dopiero na początku lat 60. XX wieku, po zmianie doktryny wojennej Układu Warszawskiego postanowiono przekształcić obiekt na tzw. Wysunięte Stanowisko Dowódcy Frontu Północnego (Polskiego). W tym celu rozpoczęto przebudowę całego kompleksu.