Schrony wyremontowano i dostosowano do wymogów ówczesnego pola walki, a następnie połączono (5 z nich) systemem podziemnych korytarzy komunikacyjnych o łącznej długości 1492 metrów.
Schron maszynowni (nr 10 155) – został wyremontowany i wyposażony w dwa generatory prądu o łącznej mocy 180 kW (agregat Skoda-Metz 80 kW i agregat Wola 100 kW). Wewnątrz schronu znajdowały się pomieszczenia akumulatorowni, hydroforni, generatorów, zbiorniki z paliwem oraz izba żołnierska. Według opowieści rezerwistów służących w tym schronie, dopiero w latach 80. XX wieku zrobiono tam toaletę. Schron amunicyjny – po wysadzeniu go w powietrze w maju 1945 roku nie był remontowany. Schron A (nr 10 150) – za czasów PRL przystosowany do funkcji schronu radiowego (nadawczego) Schron B (nr 10 151) – schron dowodzenia Schron C (nr 10 152) – schron obrony przeciwchemicznej oraz ambulatorium Schron D (nr 10 153) – schron radiowy (odbiorczy) z mieszczącym się w nim Radiowym Centrum Odbiorczym Schron E (nr 10 154) – schron pełniący funkcję stołówki oraz kasyna oficerskiego.