Stefan Kowalski, ps. „Jaroń” (ur. 2 sierpnia 1915 w Warszawie, zm. 15 czerwca 1979 tamże) – kapitan Armii Krajowej, kawaler Krzyża Srebrnego Orderu Wojennego Virtuti Militari, działacz harcerstwa i PTTK.
Życiorys Syn Władysława i Michaliny z domu Majewskiej. Dorastał w Pruszkowie. W wieku 12 lat związał się z harcerstwem i wstąpił do 1. Pruszkowskiej Drużyny Harcerskiej im. Stefana Czarnieckiego. Absolwent warszawskiego Gimnazjum im. Władysława IV. W latach 1934-1936 odbywał służbę w Korpusie Ochrony Pogranicza.
W stopniu plutonowego uczestniczył w kampanii wrześniowej, podczas której został ranny w bitwie pod Mławą. Od początków okupacji działał w konspiracji. Początkowo w Szarych Szeregach organizował Hufiec „Zielony Dąb” w Pruszkowie. Następnie objął dowództwo nad plutonem 1718, wchodzącym w skład Rejonu VI „Helenów” VII Obwodu AK „Obroża”. Oddział miał charakter Grupy Szturmowej i składał się z harcerzy Hufca „Zielony Dąb” oraz członków rozwiązanej jednostki partyzanckiej z Pęcic. Jednym z zadań plutonu było osłanianie radiostacji Komendy Głównej AK zlokalizowanej na terenie pruszkowskiej Ostoi. Pluton „Jaronia” dwukrotnie uczestniczył w egzekucjach na konfidentach Gestapo i czterokrotnie podejmował próby wykonania wyroku na szefie SS w Pruszkowie.