Gian Francesco de Majo, także De Maio, Di Maio; zwany Ciccio (ur. 24 marca 1732 w Neapolu, zm. 17 listopada 1770 tamże) – włoski kompozytor.
Życiorys Syn kompozytora Giuseppe de Majo (1697–1771). Uczył się u ojca oraz swoich stryjów, Gennaro Manny i Francesco Feo. W 1747 roku został klawesynistą orkiestry dworskiej w Neapolu, był także organistą dworu królewskiego, początkowo nadliczbowym, a od 1758 roku drugim organistą. Między 1761 a 1763 rokiem był uczniem Giovanniego Battisty Martiniego w Bolonii. Pomimo postępującej gruźlicy wiele podróżował, wystawiając swoje opery na scenach włoskich i zagranicznych. W 1764 roku gościł w Wiedniu, gdzie na uroczystość koronacji cesarskiej Józefa II napisał operę Alcide negli orti Esperidi.
Twórczość Należał do czołowych twórców włoskiej opery seria drugiej połowy XVIII wieku, kontynuując tradycje szkoły neapolitańskiej. Zmierzał do traktowania opery jako jednolitego dzieła muzycznego, odstępując od recytatywu secco na rzecz recytatywu akompaniowanego i deklamacyjnego, skracając szablonowo traktowaną arię da capo, z umiarem stosując środki zdobnicze, ekspresję lirycznej melodyki potęgując chromatyką. Wzbogacał szatę dźwiękową orkiestry zindywidualizowanym traktowaniem poszczególnych instrumentów, m.in.