Wynika z tego, że brak zmianowania powoduje u nich presję selekcyjną zwiększająca ich agresywność.
Ochrona Opryskiwania fungicydami są nieskuteczne. Aby zmniejszyć możliwość zainfekowania patogenem zimującym na resztkach pożniwnych ważne jest stosowanie płodozmianu. Dobrymi przedplonami dla zbóż są rośliny strączkowe i rzepak, a także owies, który w Polsce nie jest atakowany przez tę chorobę. Można zmniejszyć natężenie choroby stosując odporne odmiany zbóż, charakteryzujące się większą zdolnością do regeneracji korzeni. Zmniejszają natężenie choroby także prawidłowe zabiegi agrotechniczne: wczesna podorywka, głęboka orka jesienna, późniejszy termin siewu i nawożenie organiczne. Nasiona zbóż należy zaprawiać środkami zawierającymi siltiofam lub fluchinkonazol. Trwają badania nad biologicznymi metodami ograniczenia choroby, m.in. wykorzystaniu organizmów antagonistycznych dla patogenów lub wytwarzanych przez rośliny biologicznych substancji hamujących rozwój grzybni.
Przypisy Zofia Fiedorow, Barbara Gołębniak, Zbigniew Weber, Choroby roślin rolniczych, Poznań: Wyd. AR Augusta Cieszkowskiego w Poznaniu, 2008, red: Selim Kryczyński i Zbigniew Weber, Fitopatologia. Tom 2. Choroby roślin uprawnych, Poznań: PWRiL, 2011, , s. 269–272 Joanna Marcinkowska, Oznaczanie rodzajów grzybów sensu lato ważnych w fitopatologii, Warszawa: PWRiL, 2012,
Kategoria:Grzybowe choroby roślin