Inwestycje końcówki lat 20. XX wieku były podporządkowane organizacji Powszechnej Wystawy Krajowej w 1929 roku. Miasto oczekiwało dużej liczby odwiedzających, dlatego starało się zapewnić możliwie sprawną komunikację z terenami wystawienniczymi. W związku z wystawą, zwiększono również liczbę linii tramwajowych – z dotychczasowych dziewięciu do dwunastu. Kolejne lata przyniosły jednak zmniejszenie zapotrzebowania na przewozy, w związku z czym zlikwidowano niektóre odcinki torowisk i skrócono lub zawieszono niektóre linie.
Do II wojny światowej wybudowano jeszcze trasy na Winiary i Polną (1935) oraz przedłużono linie na Grunwald (1936) i Dębiec (1937). W tym czasie też wycofano z ruchu ostatnie wagony, pamiętające czasy tramwaju konnego.
II wojna światowa i odbudowa powojenna Wycofujące się z Poznania podczas kampanii wrześniowej Wojsko Polskie wysadziło 5 września 1939 mosty na Warcie, przy okazji zrywając kabel zasilający sieć tramwajową z elektrowni na Grobli, co wymusiło przerwę w kursowaniu tramwajów po mieście. Ruch w lewobrzeżnej części Poznania przywrócono już pod niemiecką okupacją, 15 września.