John Robertson (ur. 15 października 1816 w Londynie, zm. 8 maja 1891 w Sydney) – australijski polityk kolonialny, agronom, socjolog, publicysta; squatter. Premier Nowej Południowej Walii w latach 1860–1861, 1868–1870 i 1875–1877; wielokrotny członek ministerium: sekretarz kolonii w latach 1860–1861, 1868–1870, 1875–1877 i 1885–1886; sekretarz ds. ziemstwa i pracy w latach 1858–1859, 1860–1863, 1865–1866 i 1870; mąż stanu.
Opowiadał się za powszechnym prawem wyborczym oraz tajnością głosowania. Był gł. politykiem kolonii popierającym pełną sekularyzację oraz edukację publiczną. Prowadził badania agronomiczne i socjologiczne, zauważając potrzebę radykalnej zmiany społecznej w oparciu o proponowaną reformę rolną. Utożsamiał się z polityką liberalną, forsując redukcję przywilejów squattokracji. Skupione wokół niego środowisko Klubu Reform wywarło znaczny wpływ na rządy kolonii w 1856–'86.