W październiku 1859 ministerium Ch. Cowpera nie otrzymało votum zaufania i zostało podane do dymisji. Utrata poparcia parlamentu dla premiera w znacznej mierze była zależna od działalności J. R. Zaprotestował gwałtownie przeciwko polityce faworyzowania szkolnictwa kościelnego. Wobec przyjęcia przez gabinet budżetu na 1860, gdzie kosztem szkół publicznych nieproporcjonalną większość środków otrzymały instytuty katolickie i anglikańskie, J. R. ostentacyjnie opuścił salę obrad. W ministerium W. Forstera, sprawując tekę sekretarza ds. ziemstwa, skupił się J. R. na zagadnieniach resortowych. Był autorem tabel cen dzierżawy gruntów rolnych należących do korony, które znajdowały się gł. w rękach squatterów. Wywołało to niepokój wśród dotychczas popierających W. Forstera ziemian. Konserwatywne skrzydło squatterów, wniosło o podanie do dymisji nie tylko J. R., ale całe ministerium, co w marcu 1860 zatwierdził parlament.