Jon założył kilka garażowych zespołów, z którymi grał jako gitarzysta w okolicznych klubach, zajmował się także pisaniem własnych piosenek. Następnie przeprowadził się do Nowego Jorku. Pracował w myjni samochodowej, następnie w sklepie z butami, na złomowisku i w barze szybkiej obsługi.
Kariera W 1980 został gońcem w nowojorskim studiu nagraniowym Powerstation, gdzie prywatnie w wolnych chwilach tworzył własną muzykę i nagrywał piosenki. Taśmy demo rozsyłał, bez powodzenia, do stacji radiowych w Nowym Jorku i Los Angeles. Przełomowy okazał się konkurs talentów organizowany przez lokalną stację radiową WAPP, która zbierała utwory na składankę z piosenkami lokalnych artystów bez kontraktu płytowego. Jon poprosił kilku muzyków sesyjnych, w tym Hugh McDonalda – przyszłego basistę Bon Jovi, o nagranie wspólnie z nim jego utworu „Runaway”. To właśnie ten utwór DJ Chip Hobart z radia WAPP umieścił na składance – kompilacji nagrań lokalnych artystów bez kontraktu płytowego. Piosenka ta stała się radiowym hitem. Od tego czasu kariera Jona potoczyła w dwóch kierunkach: muzycznym i filmowym.