W tym samym czasie Drtikol tworzył liryczne pejzaże, eksperymentując przy tym z technikami popularnymi w piktorializmie, takimi jak druk olejny i gumodruk, które m.in. znalazły się w zbiorze Z dvorků a dvorečků staré Prahy (1911). Z kolei jego akty, które zaczął tworzyć już w Przybramie, należą do pierwszych aktów artystycznych w Czechach. mały|Wystawa fotografii Drtikola w Galerii Josefa Sudka w Pradze mały|Budynek Galerii Františka Drtikola w Przybramie To właśnie akty przyniosły mu uznanie i stały się głównym tematem jego twórczości. Jego eksperymentalne akty z początku utrzymane były w duchu secesji, jednak z czasem, dzięki użyciu silnego kontrastu świetlnego i geometrycznych rekwizytów, fotografie nabrały wyraźnie modernistycznego charakteru przypominającego stylistykę Bauhausu. W jego twórczości z lat 20. XX można zauważyć także wpływ kubizmu i elementów tańca ekspresjonistycznego. Dzięki zmyślnemu zastosowaniu geometrycznej scenografii i układu cieni na ciałach modeli, cielesność w aktach Drtikola została sprowadzona do roli czysto estetycznego i erotycznego motywu, zamiast tradycyjnej funkcji metafory czy ilustracji. Obłości modeli zaczęły być przez niego traktowane jako kolejny geometryczny element kompozycji.