W 1925 roku opatentował metodę uzyskania półtonów w fotolitografii, a cztery lata później opublikował w Paryżu album fotograficzny Les nus Drtikol.
W latach 1903–1936 wziął udział w około piętnastu znaczących wystawach międzynarodowych, takich jak Międzynarodowa Wystawa Sztuki Dekoracyjnej i Wzornictwa w Paryżu, podczas której zdobył grand prix. Choć został prawdopodobnie pierwszym czeskim fotografem, który zdobył światowy rozgłos, jego pierwsza wystawa indywidualna w Czechach odbyła się dopiero po jego śmierci.
Wraz z rosnącym zainteresowaniem mistyką, jego fotografie stawały się coraz bardziej wyszukane. W 1935 roku Drtikol porzucił fotografię na rzecz malarstwa i teozoficznych poszukiwań oraz przekazał przeszło 5000 prac Muzeum Sztuki Dekoracyjnej w Pradze. W jego przesyconych symbolizmem i mistyką obrazach można znaleźć jednak echa wcześniejszych poszukiwań formalnych. W latach 1945–1946 wykładał w Pradze na uczelni artystycznej, po czym zaczął żyć w odosobnieniu, poświęcając się tłumaczeniu literatury duchowej z niemieckiego, spisywaniu swoich wizji i myśli, a także praktykując jogę i buddyzm. Jego twórczość fotograficzna na dekady popadła w zapomnienie, po czym została odkryta na nowo w latach 70. XX wieku.
Drtikol zmarł 13 stycznia 1961 roku w Pradze. Został pochowany w Przybramie.