Z drugiej strony otaczające ją postaci aniołów i Boga Ojca tworzą wrażenie ruchu. Maryja znajduje się w centrum harmonijnie skonstruowanej kompozycji, jej smukła sylwetka wyznacza pionową oś, którą podkreślają podłużne linie fałd tuniki. Efekt głębi jest wzmocniony przez ukośny układ sylwetki Boga Ojca. Możliwe, że Goya inspirował się modelem kompozycyjnym Antona Raphaela Megsa. Przezroczyste warstwy farby wykonane lekkimi pociągnięciem pędzla i o efekcie zbliżonym do akwareli przywołują styl Giaquinta.
Proweniencja Pierwszym właścicielem obrazu był najprawdopodobniej polityk Gaspar Melchor de Jovellanos, który otrzymał go od Goi przed sierpniem 1800 i włączył do kolekcji małych obrazów i rycin w swoim pałacu w Gijón. Następnie obraz odziedziczył jego siostrzeniec Baltasar Cienfuegos, który posiadał obraz w latach 1811–1827. Prawdopodobnie od jego spadkobierców obraz otrzymał dyrektor Królewskiego Instytutu Jovellanosa Alonso Fernández Vallín, a następnie jego syn Acisclo Melchor Fernández Vallín y Bustillo, który jest wspomniany na inskrypcji na krośnie malarskim, na odwrocie obrazu. Podarowany Eulalii Garcíi Riverze, od której obraz kupiło Ministerstwo Rozwoju dla Muzeum Prado 10 listopada 1891, za cenę 3000 peset.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Obrazy Francisca Goi w Muzeum Prado Kategoria:Matka Boska na obrazach Kategoria:Obrazy religijne Francisca Goi