Ponadto styl nie odpowiada innym szkicom malarza o podobnym temacie, jak np. Objawienie Matki Bożej z Pilar świętemu Jakubowi, gdzie rysunek jest bardziej szkicowy i wykonany za pomocą szybkich pociągnięć pędzla, w porównaniu z dokładniejszym i bardziej wykończonym Niepokalanym Poczęciu.
Opis obrazu Maryja ma na sobie białą suknię – symbol czystości oraz niebieski płaszcz – symbol wieczności, stoi na półksiężycu i kuli ziemskiej otoczonej chmurami. Depcze węża trzymającego w paszczy jabłko – symbol władzy nad grzechem. Niepokalanej towarzyszą niosące lilie aniołki z kolorowymi szarfami kłębiącymi się w powietrzu. Są to tradycyjne elementy barokowej ikonografii Niepokalanej. Jednak Goya interpretuje postać dziewicy zgodnie z zasadami neoklasycyzmu, dopasowując ubiór do ciała w naturalny sposób, zamiast przedstawić szaty sztucznie unoszące się i spowijające postać. Maryja ma spuszczony wzrok i ręce złożone w modlitwie na wysokości piersi, jej twarz wyraża spokój i pogodę ducha. Nad nią widać rozmytą postać Boga Ojca otoczonego aniołami, z symbolem Trójcy nad głową, rozkładającego ramiona w geście opieki i błogosławieństwa. Postaci są skąpane w złotym świetle charakterystycznym dla nadprzyrodzonego zjawiska. Postać Maryi jest lekko obrócona w lewo i dość statyczna, brak typowego zgięcia nogi jak na obrazach Murilla.