Janina Wójcicka Hoskins (ur. 19 lutego 1912 w Kupowie, zm. 19 października 1996 w Menlo Park) – amerykańska bibliotekarka narodowości polskiej, dzięki jej pracy Biblioteka Kongresu w Waszyngtonie uzyskała największy zbiór polskich dzieł w całych Stanach Zjednoczonych.
Życiorys Urodzona jako Janina Wanda Ewa Kozłow (vel Kozłowska), córka Michała i Jadwigi z domu Bielskiej. Do szkoły podstawowej uczęszczała w Nowej Wilejce, a średniej w Wołkowysku. W 1931 wyszła za mąż za Franciszka Wójcickiego, sędziego i działacza ludowego.
W latach 1933/1934 studiowała mediewistykę na Sorbonie, od 1934 historię na Uniwersytecie Warszawskim, a od 1938 na Uniwersytecie Jagiellońskim. Po wybuchu II wojny światowej jej mąż wyjechał do Londynu, gdzie dołączył do polskiej armii. Wójcicka w tym czasie pracowała w banku, kontynuowała studia, nauczała w ramach tajnych kompletów i angażowała się w Obywatelski Komitet Pomocy Adama Stefana Sapiehy. Wychowywała dwóch synów. W 1945 z emigracji wrócił jej mąż. W 1946 otrzymała na UJ magisterium, a w 1947 doktorat z historii i historii sztuki na temat wpływów kultury zachodniej w Polsce w epoce Kazimierza Wielkiego. Ze względu na sytuację polityczną w kraju w 1949 odpłynęła wraz z synami na łódce do Szwecji, a stamtąd do Stanów Zjednoczonych.