Jej mąż, dla którego zabrakło miejsca, został aresztowany dwa tygodnie później.
W 1950 została wolontariuszką w Bibliotece Kongresu w Waszyngtonie. Rok później została zaangażowana przez Sergiusza Yakobsona, który wtedy organizował Wydział Słowiański i Wschodnio-Europejski. Zajmowała się katalogowaniem polskich zbiorów, opracowywaniem bibliografii i materiałów informacyjnych, wymianą międzynarodową, zamawianiem książek, publikacją artykułów o polskim szkolnictwie wyższym oraz bibliotekarstwie. 1 września 1955 została kustoszką zbiorów polskich i bułgarskich. Wielokrotnie latała służbowo do Europy, w tym czterokrotnie do Polski, m.in. w 1978 oficjalnie reprezentowała Bibliotekę Kongresu na uroczystości 50-lecia Biblioteki Narodowej. Z czasem została kierowniczką Wydziału Słowiańskiego i Wschodnio-Europejskiego. W maju 1989 przeszła na emeryturę.
Jej dziećmi byli Andrzej (Andrew, ur. 1935), Stanisław (Stanley, 1937–2023). Jej wnuczki to: Susan Wojcicki (1968–2024), Janet Wojcicki oraz Anne Wojcicki (ur. 1973). Janina i Franciszek, nie mogąc być razem, rozwiedli się w 1960 r.