Kościół na Svalbardzie (norw. Svalbard Kirke) – świątynia ewangelicko-augsburska należąca do Kościoła Norwegii, diecezji Nord-Hålogaland (z siedzibą w Tromsø), zlokalizowana na wyspie Spitsbergen, w miejscowości Longyearbyen. Jest najbardziej na północ wysuniętą świątynią na świecie. Do innych rekordowo wysuniętych na północ świątyń chrześcijańskich należą cerkwie w Barentsburgu i Diksonie, zaś najdalej na północ wysuniętą świątynia katolicką jest kościół w Pond Inlet w KanadzieKarol Wilczyński, Lekcja geografii i religii, w: Tygodnik Powszechny, nr 34/2021, s. 38.
Historia W lipcu 1921 rozpoczęto budowę pierwszego kościoła protestanckiego na Svalbardzie, pod wezwaniem Naszego Zbawiciela, który ukończono w 50 dni. Fundatorem była Store Norske Spisbergen Kullkompani. Został konsekrowany 28 sierpnia 1921. Po podpisaniu Traktatu Spitsbergeńskiego i przyznaniu Norwegii praw do wyspy, biskup Eivind Berggrav złożył pierwszą nieoficjalną wizytę w świątyni w 1935.