Stał się on swoistą centralą wszystkich stowarzyszeń i instytucji społecznych, które miały w swym statucie działalność kulturalno-oświatową oraz pomoc materialną i ekonomiczną dla wojska. Władze PBK współpracowały z Sekcją Oświaty i Kultury MSWojsk. W końcu 1920 status pomocniczej organizacji wojskowej, usytuowanej przy Wojsku Polskim i funkcjonującej do jego demobilizacji, otrzymała też Young Men's Christian Assocition (YMCA). Jej zadaniem było organizowanie ognisk i gospód przy Legii Kobiet oraz sprawowanie opieki nad pracą kulturalno-oświatową wśród robotnic zatrudnionych w zakładach wojskowych. Pomocy wojsku przy prowadzeniu działalności oświatowo-wychowawczej udzielało także wiele innych organizacji społecznych. Były to: Towarzystwo im. Józefa Piłsudskiego, Polski Czerwony Krzyż, Liga Kobiet, Koła Polek, Polska Macierz Szkolna, Komitet Obrony Kraju, „Pogoń”, Pomocnicza Wojskowa Służba Narodowa, Związek Zawodowy Nauczycieli Szkół Średnich, Inspektorat Szkolny Nauczycieli Szkół Powszechnych. Pomoc polegała między innymi na kierowaniu kadr do prowadzenia zajęć, odczytów czy pogadanek.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Polska służba oświatowo-kulturalna w wojnie polsko-bolszewickiej · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.