Poniższy kladogram stanowi uproszczenie fragmentu drzewa filogenetycznego z wyników badań z 2015.
Peters w 1996 opisał jego zdaniem nowy gatunek, Hypositta perdita, w oparciu o dwa okazy pozyskane w Eminiminy () przez anatoma Hansa Bluntschliego (1877–1962). Dotychczas były przechowywane w pudełku na niezidentyfikowane skórki w zbiorach Forschungsinstitut Senckenberg Frankfurt (Muzeum Historii Naturalnej we Frankfurcie nad Menem). Były to prawdopodobnie młode, które niedawno uzyskały swoją pierwszą szatę. Przypominały samice i młode koralodziobów upierzeniem i ogólnym wyglądem, jednak ich tylny palec był znacząco krótszy, a skok – dłuższy. Początkowo uznano, że mogą one należeć do już wymarłego gatunku Hypositta, choć już Goodman (1997) wyraził wątpliwości co do prawidłowej identyfikacji tych okazów. Wyniki badań genetycznych opublikowane w 2012 wykazały, że dwa okazy to młode madagaskarniczki białogardłe (Oxylabes madagascariensis). Ich brązowa szata nie jest dobrze opisana w literaturze i trudno też opisać ją trafnie.