SS „Shin’yō Maru” (pierwotnie SS „Clan MacKay”) – statek towarowy oddany do służby w 1894 roku, pływający pod banderami różnych państw.

Do służby wszedł pod nazwą „Clan MacKay”. W latach 1894–1914 pływał pod flagą brytyjskich linii żeglugowych Clan Line. Później był własnością przedsiębiorstw i osób prywatnych z Australii, Chin i Grecji, a jego nazwa była kilkukrotnie zmieniana. W grudniu 1941 roku, po wybuchu wojny na Pacyfiku, został przejęty przez Japończyków w Szanghaju. Nowi właściciele nadali mu nazwę „Shin’yō Maru”. 7 września 1944 roku został zatopiony u wybrzeży Mindanao przez amerykański okręt podwodny USS „Paddle”. Przewoził wtedy około 750 amerykańskich jeńców wojennych, spośród których 667 poniosło śmierć.

„Shin’yō Maru” jest zaliczany do grona tzw. piekielnych statków.

Dane techniczne Był statkiem towarowym o długości 95 metrów, szerokości 12,2 metrów i zanurzeniu 7,5 metrów. Jego pojemność wynosiła 2600 BRT (według innych źródeł – 2634 BRT).

Napęd zapewniała maszyna parowa potrójnego rozprężania o mocy 317 NHP.

Historia Przebieg służby Statek został zbudowany w stoczni w Barrow-in-Furness na zamówienie brytyjskich linii żeglugowych Clan Line. Jego wodowanie miało miejsce 31 października 1894 roku. Do służby wszedł w grudniu tegoż roku.