Pod nazwą „Clan MacKay” pływał pod flagą Clan Line do 1914 roku. Następnie został sprzedany australijskim liniom Adelaide Steamship Company, a jego nazwę zmieniono na „Ceduna”.
W 1924 roku statek został sprzedany do Chin i przemianowany na „Tung Tuck”. Jego właścicielem był odtąd chiński biznesmen z Szanghaju nazwiskiem Woo Kuei Fen, a operatorem – spółka Tung Tuck & Co. W 1937 roku statek został nabyty przez chińską spółkę Lee Yuan Steamship Co. i przemianowany na „Chang Teh”. Jeszcze w tym samym roku lub w następnym został jednak sprzedany greckiemu przedsiębiorcy J.D. Tsouniasowi. Pod nazwą „Pananis” pływał odtąd pod flagą linii żeglugowych China Hellenic Lines z siedzibą w Pireusie.
W grudniu 1941 roku, wkrótce po wybuchu wojny na Pacyfiku, został przejęty przez Japończyków w Szanghaju. Nowi właściciele nadali mu nazwę „Shin’yō Maru”.
Zatonięcie 4 września 1944 roku w porcie Zamboanga na filipińskiej wyspie Mindanao na „Shin’yō Maru” zaokrętowano około 750 amerykańskich jeńców wojennych. Wszyscy oni pracowali uprzednio przy budowie lotniska w Lasang nieopodal Davao. Zostali stamtąd zabrani 20 sierpnia 1944 roku i ponad dwa tygodnie spędzili w nieludzkich warunkach w ładowniach statku „Tateishi Maru”.