Jest najtrwalszą i najbardziej rozpowszechnioną odmianą polimorficzną tlenku tytanu(IV), często występujący w skałach magmowych i metamorficznych. Jest odporny na działanie kwasów i zasad, cechuje się wysoką temperaturą topnienia, jest kruchym minerałem. Jego czysta forma jest bezbarwna, jednak częściej spotyka się odmiany czerwonoczarne lub brunatnoczerwone, ze względu na zanieczyszczenia, jakie się w nim znajdują. Szerokie pasmo tego półprzewodnika oraz jego właściwości dielektryczne sprawiają, że ta forma tlenku tytanu(IV) cieszy się szerokim zainteresowaniem pod kątem fotoelektrochemii.
• Brukit (forma rombowa, a = 5,143 Å, b = 5,456 Å, c = 9,182 Å)
Brukit, podobnie jak rutyl, znajduje się w skałach magmowych i metamorficznych. Jest kruchy, można go spotkać w różnych barwach, od żółtej, poprzez czerwoną aż do złocistobrunatnej. Jest produktem rozkładu innych minerałów zawierających tytan. Ma on znaczenie w kolekcjonerstwie i czasem wykorzystuje się go w jubilerstwieO. Medenbach, C. Sussieck-Fornefeld: Minerały. Warszawa: Świat Książki, 1996..