Biblioteka Narodowa i Uniwersytecka w Zagrzebiu () – chorwacka biblioteka narodowa.
Historia Historia biblioteki zaczyna się w 1607 roku, gdy powstało gimnazjum jezuitów, które w 1611 zostało zamieniono na kolegium. W 1669 roku decyzją cesarza Leopolda I szkoła stała się uczelnią i zmieniła nazwę na Academia Zagrabiensis. Po zniesieniu zakonu jezuitów w 1773 roku kolegium kontynuowało swoją tymczasową działalność do 1776 roku. Potem przekształcono je w Regia Academia Zagrabiensis czyli kolegium prawa, filozofii i teologii. W 1784 roku odłączył się Wydział Teologiczny, a wydzielone zbiory zostały przekazane do seminarium biskupiego. Podczas wojen napoleońskich budynek biblioteki został zniszczony, gdyż umieszczono w nim jeńców francuskich. W 1818 roku, gdy zbiory udostępniono publicznie została otwarta czytelnia. Była ona dostępna 2 razy w tygodniu. Po reformie szkolnictwa w 1850 roku oddzielono naukę filozofii od prawa, a uczelnia stała się Pravoslovnu akademiju ( Akademią Prawniczą). W związku z tym ze zbiorów wydzielono książki filozoficzne oraz część zbiorów muzealnych. W 1857 roku Biblioteka została przeniesiona do nowej siedziby na ulicy Katarina. Powstały tam nowe czytelnie, a ówczesny bibliotekarz Matija Smodek opracował kartkowy katalog alfabetyczny.