Stelmasikowi nieobce były także tematy związane z naturą; niejednokrotnie podejmował się również przedstawień nawiązujących do erotyki jako jednej ze sfer ludzkiego działania i doświadczenia. Obrazy profesora wyrażają głęboką, daleko idącą wrażliwość i stanowią inspirujące subiektywne interpretacje określonych zagadnień.
Ważne jest przy tym, że twórczość Mariana Stelmasika nie jest „dosłowna”, „oczywista”, nie sugeruje ani nie narzuca rozumienia danego tematu czy dzieła samego. Dotykając ważnych problemów sztuki i ludzkiego doświadczenia oraz natury, twórca stwarzał raczej rozległe pole do dyskusji, samodzielnego namysłu i do interpretacji. „Obcując z malarstwem Stelmasika odnosi się wrażenie, że artysta próbuje nawiązać swego rodzaju dialog wymiany myśli z widzem. Jego obrazy zawierają duży ładunek emocjonalny i wyobrażeniowy kierowany w stronę odbiorcy poprzez ekspresję barw”Anna Maria Żukowska, Marian Stelmasik – pedagog i wirtuoz koloru, „Biografistyka Pedagogiczna” 2020, nr 1, s. 67.. Barwa – jej natura oraz jej status na gruncie instrumentarium artystycznego;