Henryk Józef Ormian, właśc. Chaim Józef Ormian (hebr. חיים יוסף אוֹרְמיאן, ur. 22 grudnia 1901 w Tarnowie, zm. 22 czerwca 1982 w Jerozolimie) – izraelski pedagog i psycholog, laureat Nagrody Izraela w 1971.
Życiorys Henryk Ormian pochodził z żydowskiej rodziny z Tarnowa. W młodości zaangażował się w działalność ruchu Ha-Szomer Ha-Cair, zostając jego przywódcą na terenie Galicji. Studiował na Uniwersytecie Wiedeńskim, na którym w 1925 obronił doktorat w dziedzinie psychologii. Jednocześnie studiował judaistykę w Seminarium Hebrajskim w Wiedniu u Hirsza Pereca Chajesa.
W 1924 zamieszkał w Polsce, gdzie w latach 1924–1936 pracował jako wykładowca w łódzkim oddziale Wolnej Wszechnicy Polskiej (po II wojnie światowej przekształconego w Uniwersytet Łódzki), gdzie na Wydziale Pedagogicznym uzyskał tytuł docenta. Ponadto nauczał w Szkole Hebrajskiej w Łodzi (1925–1936). W tym mieście działał również w ruchu Ha-Szomer Ha-Cair, angażował się w działania Żydowskiego Funduszu Narodowego i ruchu He-Chaluc oraz był kierownikiem Żydowskiego Stowarzyszenia Kulturalno-Oświatowego „Tarbut” i działaczem hahchszary im. Bera Borochowa. Ponadto był zaangażowany w działania polskich stowarzyszeń psychologiczno-pedagogicznych. W 1936 wyemigrował do Izraela.