Początkowo Ormian mieszkał w Tel Awiwie, gdzie był nauczycielem w gimnazjum, następnie przeniósł się do Jerozolimy, gdzie był wykładowcą w , a następnie od 1945 wykładowcą psychologii na Uniwersytecie Hebrajskim. Od 1950 był pracownikiem Ministerstwa Edukacji, w ramach którego wchodził w skład Rady Pedagogicznej.

Był współzałożycielem Izraelskiego Towarzystwa Psychologicznego, w którym był przewodniczącym komitetu oddziału jerozolimskiego i przewodniczącym komitetu krajowego. Zaangażował się ponadto w utworzenie oddziału organizacji syjonistycznej , zajmującej się szkoleniem zawodowym. Był członkiem Hagany, (1937–1942), Centrum Oświaty i Kultury Powszechnego Związku Robotniczego Ziemi Izraela, a także pracownikiem izraelskiego wydawnictwa Skarbiec Nauczyciela oraz członkiem komisji ds. semestrów pedagogiki i psychologii Akademii Języka Hebrajskiego.

Ormian był autorem wielu książek z zakresu psychologii w języku hebrajskim, polskim i niemieckim. Publikował artykuły na tematy psychologiczno-pedagogiczne w Lodzer Tageblatt (1927–1936), Dos kind (1934) oraz w Yivo-bleter (1934–1939, 1945).