Podczas pierwszej kadencji Binjamina Netanjahu na stanowisku premiera Rada Jesza wyrażała sprzeciw wobec każdego spotkania izraelsko-amerykańsko-palestyńskiego w obawie przed ewentualnym wycofaniem osiedli. Porozumienie z Hebronu oraz memorandum z Wye River zostały porównane przez radę do „deklaracji niepodległości państwa palestyńskiego”. Odpowiedzią na podpisane przez Netanjahu porozumienia, tak jak w przypadku porozumień z Oslo, było zakładanie przez osadników kolejnych nieautoryzowanych osiedli, aby jeszcze bardziej podzielić nimi obszar Zachodniego Brzegu.
Podczas kadencji rządu Ehuda Baraka Rada Jesza zaangażowała się w działania mające na celu powstrzymanie premiera przed ewakuacją nieautoryzowanych osiedli. Przedstawiciele rady zobowiązali się do ewakuacji 10 nieautoryzowanych osiedli, przy czym cztery z nich były niezamieszkane. Porozumienie zakładało, że w nielegalnych w świetle prawa izraelskiego osiedlach nie można było budować domów. Jednak rząd zgodził się na np. działalność rolniczą, co w rezultacie nie zahamowało rozwoju nieautoryzowanych osiedli.