Zachęcony obiecującymi informacjami, które wskazywały na to, że informacje przekazywane przez kabel mogą być nieszyfrowane (prawdopodobnie Sowieci nie przewidzieli, że ktokolwiek spróbuje dostać się do tego łącza) Bradley przedstawił pomysł swoimi przełożonym w WaszyngtonieS. Atlamazoglou, Operation Ivy Bells: How the US Stole Russian Secrets, Sofrep Military Grade Content, [online] (dostęp: 2021-11-20).. Informacje oraz plan przekazany przez Bradleya okazały się dla Nixona niezwykle kuszące. Wizja zyskania przewagi nad wrogiem w rozmowach dotyczących nuklearnego rozbrojenia poprzez uzyskanie informacji na temat potencjału sowieckiego arsenału oraz nastrojów dotyczących samej możliwości wciśnięcia przez Moskwę „czerwonego przycisku”, który mógłby doprowadzić do wojny sprawiły, że pomimo wielu przeciwności oraz zagrożenia, jakie operacja za sobą niosła, Waszyngton plan zatwierdził. Otrzymał on kryptonim „Ivy Bells”. Co ciekawe, nie było wtedy jeszcze żadnego potwierdzenia, że kabel w ogóle znajduje się w tamtym miejscu.