Helena Berlewi (pseudonim artystyczny Hel Enri, ur. 20 marca 1873 w Warszawie, zm. 18 grudnia 1976 w Paryżu) – polsko-żydowska malarka.
Berlewi przed ukończeniem siedemnastego roku życia wyszła za mąż za warszawskiego cadyka. Doczekała się trojga dzieci, w tym najstarszego syna, artysty awangardowego Henryka Berlewiego. W 1928 roku, już jako wdowa, wyemigrowała do Francji. Podczas okupacji hitlerowskiej była przetrzymywana wraz z jedyną córką w więzieniu we Francji. Po zakończeniu II wojny światowej pomagała jej ofiarom, pracując społecznie w Nicei.
Kariera artystyczna W 14 stycznia 1952 roku namalowała swój pierwszy obraz, którym zachwycił się Henryk, co dało początek jej drodze artystycznej. Dwa lata później debiutowała wystawienniczo w Galerii M. Bénézit w Paryżu, a w 1955 roku uczestniczyła w zbiorowej wystawie Odkryć (Découvrir) w Galerii Charpentier. W 1965 roku wzięła udział w wystawie Peinture naïve w La Boetie Gallery w Nowym Jorku. Od roku 1958 wystawy jej prac odbywały się regularne. Czterokrotnie brała udział w paryskim Salon des Indépendants. Do 1970 roku doczekała się ponad 30 wystaw na całym świecie.