Do roku 1950 pracował w Liceum, prowadził na Politechnice Warszawskiej zlecone wykłady z metod obliczeń geodezyjnych, a ponadto prowadził działalność naukową, publikując prace o zasadniczym znaczeniu dla rozwoju polskiej geodezji. W 1948 roku uzyskał stopień doktora nauk technicznych za pracę „Bezpośrednia interpolacja wielomianowa ze szczególnym uwzględnieniem funkcji dwóch argumentów ujętych krakowianowo”. Następnie został zatrudniony na stanowisku profesora na Politechnice Warszawskiej, gdzie od 1951 roku kierował Zakładem Rachunku Wyrównawczego i Metod Obliczeń Geodezyjnych w Katedrze Geodezji.
W roku 1954 Stefan Hausbrandt uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego i został kierownikiem Katedry Rachunku Wyrównawczego i Obliczeń Geodezyjnych na Wydziale Geodezji i Kartografii. Prowadził prace naukowe i wykłady w Wojskowej Akademii Technicznej, a także prace badawcze w Instytucie Geodezji i Kartografii w Warszawie. W roku 1955 otrzymał Nagrodę Państwową III stopnia „za oryginalne i przydatne w praktyce geodezyjnej opracowania naukowe z dziedziny obliczeń geodezyjnych”. Należał do Związku Mierniczych Rzeczypospolitej Polskiej, a po II wojnie światowej do Stowarzyszenia Geodetów Polskich, którego w 1967 roku został Członkiem Honorowym.
W roku 1962 uzyskał tytuł profesora zwyczajnego.