Przeszedł na emeryturę w roku 1967.

Był żonaty z Marią (1896–1971).

Zmarł 13 października 1971 roku w Warszawie, pochowany na cmentarzu ewangelicko-augsburskim (sektor AL13-1-33).

Dorobek naukowy i publikacje Dorobek naukowy Stefana Hausbrandta to około 50 prac głównie z zakresu metod obliczeń geodezyjnych. Jego główne dzieło to „Rachunek wyrównawczy i obliczenia geodezyjne” publikowane w latach 1970–1971. Badania prowadzone przez Hausbrandta były pionierskie, a ich wyniki powszechnie stosowane w polskiej geodezji. W dziedzinie rachunku wyrównawczego był propagatorem algebry krakowianowej w geodezji. Stworzył symbole pomocnicze w rachunkach geodezyjnych, zwanymi od jego nazwiska, formami rachunkowymi Hausbrandta, które uprościły obliczenia geodezyjne. Jego publikacja z roku 1956, o sposobie wyrównania sieci kątowo-liniowych metodą najmniejszych kwadratów, została podstawą naukową do wyrównania części polskiej sieci triangulacyjnej. Napisane przez niego prace traktowały o zakładaniu, wyrównywaniu i ocenie dokładności osnów geodezyjnych, transformacji współrzędnych oraz dotyczyły teorii błędów pomiarów geodezyjnych.

Główne publikacje: „Rachunki geodezyjne” (1953) „Rachunek wyrównawczy i obliczenia geodezyjne” t.