W latach 1997–1999 Izrael przeszkolił na Bliskim Wschodzie i w Północnej Afryce więcej wolontariuszy niż w innych regionach. Zaczęto także wysyłać doradców i specjalistów do Europy Wschodniej oraz Azji Centralnej, wykorzystując dostęp do specjalistów znających języki rosyjski i arabski. Skupiono się na programach krótkoterminowych i zwiększeniu liczby szkolonych specjalistów w ramach krótszych programów (2443 osób przeszkolonych w 1964 roku; 4051 przeszkolonych w 1999 roku). Zmianie uległo także podejście do uczestników programów Maszawu, których wkład finansowy zredukowano do minimum lub zniesiono w ogóle. Do tej pory kraje korzystające z programów musiały wpłacać składki, opłacać zakwaterowanie i przeloty doradców.
Cele i rodzaje współpracy Działania Maszawu są ściśle powiązane z izraelską polityką zagraniczną. Między innymi dlatego Izrael przystąpił do programu 2030 Agenda for Sustainable Development. Dotacje i wsparcie kierowane są do priorytetowych dla Izraela sektorów, w których państwo to posiada największe doświadczenie i know-how. Do 2018 roku pomoc ta oferowana była poprzez granty przydzielane w relacjach dwustronnych. W 2018 roku izraelska rada ministrów stworzyła międzyministerialny komitet ds. współpracy międzynarodowej, której działania mają opierać się na relacjach wielostronnych z wieloma udziałowcami.