Zaczęto malować 16 grudnia 1894 roku. W miarę postępów prac do Fałata i Kossaka dołączyli: Jan Stanisławski, Michał Gorstkin-Wywiórski, Antoni Piotrowski i Kazimierz Pułaski. Pułaski pomagał Kossakowi, malując partie figuralne, Wiewiórski, Stanisławski i Piotrowski pomagali Fałatowi w malowaniu pejzażu, mostu dla pieszych oraz tłumu maruderów w Studiance.
Zimą 1895 roku malarzy odwiedził cesarz Wilhelm II wraz z żoną i świtą. Monarcha miał następnie, według świadectwa samego Kossaka, wielokrotnie wypytywać swoich najróżniejszych gości, czy widzieli już malowaną przez Polaków panoramę. Przysporzyło to wielkiego rozgłosu obrazowi.
Obraz zaprezentowano w Berlinie 1 kwietnia 1896 roku, obejrzało go wówczas w ciągu miesiąca 15 000 osób. Od 17 września 1898 roku panorama była wystawiana w Warszawie, w rotundzie przy ul. Karowej, wzniesionej z inicjatywy Ignacego Paderewskiego. Od kwietnia 1901 roku wystawiana była w Kijowie, zaś od 10 czerwca 1901 w Moskwie. Berezyna, nad którą pracowano szesnaście miesięcy, nie odniosła spodziewanego sukcesu finansowego. Nie znaleziono dla niej nabywcy. Ostatecznie została przywieziona do Krakowa.