w późniejszej wersji Umiński zmienił średnicę na trzy i pół metra). Innym elementami fantastycznymi występującymi w powieści są technologie zaawansowanego (zminiaturyzowanego) fonografu i komunikacja międzyplanetarna przy pomocy spalania glinu, aczkolwiek – podobnie jak z teleskopem – są to tylko realistycznie zaawansowane wersje technologii istniejących w świecie rzeczywistym i znanych popularyzatorom nauki takim jak UmińskiWróblewski (2005), s. 196, 199, 205-206.
Była to jedna z pierwszych, jeśli nie pierwsza, powieść w języku polskim poruszająca temat Marsa w kontekście fantastycznonaukowym (Umiński był na bieżąco z odkryciami Schiaparellego i Lowella i teoriami nt. kanałów marsjańskich)Wróblewski (2005), s. 197-198. Maciej Wróblewski zauważa, że element fantastycznonaukowy w powieści to w mniejszym stopniu „cudowne” ww. wynalazki, niezbyt imponujące w porównaniu do wielu bardziej odważnych dzieł tego gatunku, ale „szacunek do wiedzy i niemal bezkrytyczne zaufanie do możliwości poznawczych nauki”Wróblewski (2005), s. 207.
Według Krystyny Kuliczkowskiej w przeróbkach, późniejszych wersjach utworu, Umiński staje się bardziej otwarty na motyw nawiązania kontaktu z Marsem, być może pod wpływem inspiracji H.G.