W kwestionariuszu osobowym wymieniono nazwy miejscowości, walki i bitwy w których uczestniczył: pod Mołotkowem, pod Rafajłową, pod Pasieczną, pod Mołotkowem, pod Baranowiczami, pod Karlibabą. W czasie kryzysu przysięgowego w listopadzie 1917 odmówił złożenia przysięgi na wierność wojskom Cesarstwa Niemiec, pomimo odmowy złożenia przysięgi został przymusowo wysłany na front Włoski, gdzie uczestniczył w walkach. Podczas walk na froncie włoskim został wzięty do niewoli. Podczas wojny polsko-bolszewickiej w stopniu bombardiera walczył w 3 baterii I Pułku Artylerii Legionów Polskich. W 1920 na wniosek dowódcy pułku otrzymał najwyższe polskie odznaczenie wojskowe, Krzyż Srebrny Virtuti Militarii V klasy, w uzasadnieniu wniosku o odznaczenie napisano: „Jako komendant patrolu telefonicznego baterii dał cały szereg dowodów, że obowiązek utrzymania łączności między batalionem a stanowiskiem obserwatorów cenił więcej niż życie ....". Wniosek dotyczył walk podczas bitwy pod Karlibabą gdzie w lipcu 1916 walczyła 3 bateria pod dowództwem por. Kacpra Wojnara. Jan Wiatr wykazał się odwagą gdzie zapewnił stałą łączność naprawiając zerwane przewody telefoniczne pod ostrzałem z rosyjskich pozycji.