Połączenie telefoniczne baterii z punktem obserwacyjnym umożliwiało przeprowadzanie skutecznego ostrzału wrogich pozycji i skuteczne odparcie ataków wojsk rosyjskich. Po zakończeniu wojny powrócił do rodzinnych Stróż, ożenił się Emilią z d. Michalik, zatrudnił się na kolei, pracował jako pracownik fizyczny w służbie drogowej Polskich Kolei Państwowych. W Stróżach należał do Związku Strzeleckiego, gdzie pełnił funkcję instruktora.
Po wybuchu II wojny światowej pomimo trudnej sytuacji finansowej w czasie okupacji niemieckiej nie podjął pracy w kolejach niemieckich III Rzeszy, dopiero po zakończeniu działań wojennych po 1945 podjął ponownie pracę na kolei, gdzie pracował do osiągnięcia wieku emerytalnego. Zmarł 20 sierpnia 1960 r. w Stróżach i tam został pochowany na cmentarzu parafialnym.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 7542 – 17 maja 1922 Krzyż Niepodległości – 16 marca 1933 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.
Przypisy
Bibliografia