Jan Urbański (ur. 4 grudnia 1891 w Srocku Wielkim, zm. 27 września 1970 w Brodnicy) – podoficer piechoty Wojska Polskiego II RP, uczestnik I wojny światowej, powstania wielkopolskiego i wojny polsko-bolszewickiej, kawaler Krzyża Srebrnego Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się w dniu 4 grudnia 1891Część dokumentów jako datę jego urodzenia podaje dzień 7 grudnia 1891. we wsi Srocko Wielkie (powiat kościański) jako syn Szczepana (ur. 1866, zm. 1939) i Antoniny Jędroszkowiak (ur. 1868, zm. 1945)Część dokumentów podaje, że Szczepan urodził się w 1864, i że nazwisko panieńskie Antoniny brzmiało Jędraszkowiak.. Pochodził z wielodzietnej rodzinyJego rodzeństwem byli: Stanisława (ur. 1889, zm. 1967), Stefan (ur. 1890, zm. 1891), Helena (ur. 1895), Jan (ur. 1896), Jadwiga (ur. 1897), Stanisław (ur. 1898), Franciszek (ur. 1900, zm. 1972), Bolesław (ur. 1902, zm. 1978), Maria (ur. 1904), Bronisław (ur. 1906, zm. 1995) i Tadeusz (ur. 1909, zm. 1973).. W latach 1899–1905 uczęszczał do szkoły powszechnej w Srocku Wielkim, po czym pracował u ojca na roli. 16 września 1912 wcielony do armii niemieckiej i przydzielony do 144 pułku piechoty stacjonującego w Metzu. W pierwszym roku swej służby ukończył czterotygodniowy kurs saperski i sześciotygodniowy kurs ciężkich karabinów maszynowych.