W 1956 roku wcielono do służby dwa ostatnie, ukończone według zmodernizowanego projektu, pod oznaczeniami PN-31 i PN-32.
Opis Opis ogólny i architektura Okręty miały typowy dla jednostek rzecznych gładkopokładowy kadłub o niskich burtachNa podstawie rysunków i zdjęcia .. Na śródokręciu była niska nadbudówka w formie opancerzonej kazamaty, przechodząca w pokładówkę nad maszynownią. W przedniej części nadbudówki była sterówka z okienkami zamykanymi klapami, a za nią na dachu nadbudówki znajdowała się wieża czołgowa. Po bokach nadbudówki na każdej burcie była kazamata dla karabinu maszynowego, z trzema strzelnicami umieszczonymi pod różnymi kątami. Z tyłu pokładówki była druga wieża czołgowa. Rufa była pawężowa. Załoga liczyła 16 ludzi.
Wyporność okrętów wynosiła 38 ton. Długość całkowita wynosiła 28 m, szerokość 3,7 m, a zanurzenie 0,6 m.
Uzbrojenie Pierwotne uzbrojenie okrętów stanowiły dwie armaty przeciwpancerne kalibru 40 mm podają tylko długość lufy 45 kalibrów (L/45), podaje armatę Škoda A17, lecz długość lufy niespójnie: L/40, L/43 i L/45.. Uzupełniało je sześć karabinów maszynowych kalibru 8,3 mm (nominalnie 8 mm), w tym dwa w każdej wieży i po jednym w kazamatach burtowych.