Burtowe karabiny maszynowe mogły strzelać przez jedną z trzech strzelnic.
Opancerzenie Kadłub chroniony był w obrębie centralnej cytadeli, obejmującej nadbudówkę, maszynownię i komory amunicyjne. Burty miały grubość 13 mm, a pokład 20 mm. Nadbudówka i wieże były chronione pancerzem grubości 40 mm.
Napęd Okręty napędzały oryginalnie trzy silniki wysokoprężne Junkers o mocy łącznej 460 KM. Prędkość maksymalna wynosiła 20,5 węzła. Na większych prędkościach jednak pojawiały się trudności w sterowaniu, gdyż dziób wychodził nad wodę, zasłaniając widoczność ze sterówki.
Służba Tylko kuter PM-1 wszedł do służby węgierskiej przed końcem II wojny światowej. Brał udział po stronie państw osi w walkach z radziecką Armią Czerwoną i 25 listopada 1944 roku został uszkodzony przez artylerię koło wyspy Czepel. W maju 1945 kuter skapitulował przed wojskami amerykańskimi.
Po II wojnie światowej, w 1949 wszedł do służby Węgierskiej Republiki Ludowej kuter PN-11, ze zmodyfikowanym uzbrojeniem, a w 1956 roku zmodernizowane PN-31 i PN-32. Zostały wycofane w 1973 roku.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Okręty rzeczne