GAZ-13 powstał jako bazowa wersja modelu. Był to czterodrzwiowy sedan z trzema rzędami siedzeń i przestronnym, komfortowym wnętrzem, o podwyższonym standardzie wykończenia. Zastosowano w nim ośmiocylindrowy silnik w układzie V, opracowany specjalnie dla tego modelu. Mimo że w ZSRR aluminium wykorzystywano rzadko, w Czajce wykonano z niego podstawowe elementy układu napędowego – blok i głowice cylindrów, tłoki oraz kolektor dolotowy – co pozwoliło ograniczyć masę jednostki. Samochód wyposażono w automatyczną, hydromechaniczną skrzynię biegów z dźwignią umieszczoną po lewej stronie kolumny kierownicy oraz czytelnym oznaczeniem trybów jazdy. Udoskonalono czterokomorowy gaźnik i hydrauliczne wspomaganie kierownicy. Nadwozie osadzono na nowej, lżejszej ramie, stosując szesnaście gumowych poduszek tłumiących drgania. Dzięki temu zwiększono wymiary pojazdu bez zmiany masy własnej, przy jednoczesnym wzmocnieniu sztywności konstrukcji.