Władysław Bortnowski (ur. 21 lipca 1913 w Kisłowodzku, zm. 30 września 1987 w Łodzi) – polski historyk stosunków polsko-rosyjskich i wojskowości; podpułkownik Ludowego Wojska Polskiego.
Życiorys Ukończył naukę w gimnazjum w Grodnie oraz studia historyczne na Uniwersytecie Stefana Batorego w Wilnie (1938). Od 1938 pracował jako młodszy asystent w Gabinecie Nauk Pomocniczych Stanisława Zajączkowskiego oraz w Oddziale Ochrony Zabytków Uniwersytetu Wileńskiego. Podczas II wojny światowej, w latach 1939–1944 pracował jako robotnik fabryczny, a także buchalter w przedsiębiorstwie handlowym „Wojentorg”. Następnie ukończył Szkołę Oficerską w Lublinie, po której ukończeniu został przydzielony do Głównego Zarządu Politycznego Wojska Polskiego. W lutym 1945 został kierownikiem drukarni GZP WP w Łodzi.
W Ludowym Wojsku Polskim do 1953 służył jako oficer, ponadto nie przerywając służby wojskowej, w 1948 został asystentem Stanisława Zajączkowskiego – kierownika Katedry Historii Polski Uniwersytetu Łódzkiego, a w 1949 został redaktorem działu historycznego „Prasy Wojskowej”. W latach 1948–1952 wydawał liczne artykuły popularnonaukowe nt. historii wojskowości, drukowane głównie na łamach czasopism wojskowych.