Na jego wniosek przeniesiono siedzibę Okręgu z Poznania do Ostrowa. Wpadł w zasadzkę 27 kwietnia 1942, którą zorganizowało gestapo, a podczas wymiany strzałów został ranny. W Forcie VII w Poznaniu i w siedzibie Domu Żołnierza przeszedł śledztwo. Skazany wraz z członkami swego sztabu 11 lutego 1943 na karę śmierci, a 31 marca 1943 zginął w Dreźnie. Komenda Główna Armii Krajowej awansowała pośmiertnie Wacława Koteckiego do stopnia majora służby stałej.
Awanse służbowe porucznik – 3 maja 1922 zweryfikowany ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 340 lokatą w korpusie oficerów piechoty kapitan – 1 grudnia 1924 ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924 i 66 lokatą w korpusie oficerów piechoty major – pośmiertnie
Ordery i odznaczenia Krzyż Walecznych (1921)Rozkaz Ministra Spraw Wojskowych L. 1982 z 1921 r. (Dziennik Personalny z 1921 r. Nr 38, poz. 1812)
Przypisy
Bibliografia
Edward Serwański, W latach okupacji niemieckiej, w: Ostrów Wielkopolski.