mały| Wartości funkcji autokorelacji cząstkowej głębokości jeziora Huron (na niebiesko przedział ufności) Funkcja autokorelacji cząstkowej (ang. partial autocorrelation function, PACF) – stosowana w analizie szeregów czasowych miara korelacji cząstkowej stacjonarnego szeregu czasowego z jego własnymi opóźnionymi wartościami. Autokorelacja cząstkowa dla danego rzędu opóźnienia jest wyznaczona z wyłączeniem wpływu korelacji dla wszystkich krótszych opóźnień, pod tym względem różni się od zwykłej funkcji autokorelacji, która nie kontroluje pozostałych opóźnień.
Funkcja ta odgrywa ważną rolę w analizie danych mającej na celu określenie rozmiaru opóźnienia uwzględnianego w modelu autoregresyjnym (AR). Funkcja ta została wprowadzona jako część podejścia Boxa-Jenkinsa do modelowania szeregów czasowych, w ramach którego wykreślanie PACF umożliwia określenie odpowiednich opóźnień p w modelu AR (p) lub w rozszerzonym modelu ARIMA (p, d, q).
Definicja Dla danego szeregu czasowego , cząstkowa autokorelacja z opóźnieniem , oznaczana przez , to autokorelacja między i po wyłączeniu liniowej zależności od , ..., .