Po upadku Sajgonu w 1975 r. Hoàng Cơ Minh położył podwaliny pod długoterminowy ruch demokratyczny przeciwko wietnamskiemu reżimowi komunistycznemu. W 1982 r. założył Wietnamską Partię Reform Rewolucyjnych lub Việt Tân wzdłuż granicy Laosu i Tajlandii i został wybrany na jej pierwszego przewodniczącego. W swojej bazie w Tajlandii Việt Tân nakazał swoim żołnierzom nazywać go Mistrzem Hoàng Cơ Minh (Thầy Hoàng Cơ Minh), w przeciwieństwie do Wujka Hồ Chí Minha z Komunistycznej Partii Wietnamu.
Zginął w lasach Laosu w sierpniu 1987 r. podczas próby wjazdu do Wietnamu.
Kariera wojskowa Hoàng Cơ Minh ukończył południowowietnamską akademię marynarki wojennej w Nha Trang i studiował w U.S. Naval Postgraduate School w Monterey w Kalifornii. Szybko awansował na dowódcę w południowowietnamskich siłach rzecznych.
W latach 1964–1965 pełnił funkcję attaché obrony w ambasadzie południowowietnamskiej w Seulu, gdzie odegrał kluczową rolę w zapewnieniu dyplomatycznego i wojskowego wsparcia Korei Południowej. Po powrocie do Wietnamu pełnił szereg funkcji dowódczych na marynarce wojennej. Był powszechnie szanowany za swoje sukcesy na polu bitwy i nieprzekupność.