W 1974 roku awansował na kontradmirała, stając się jednym z najmłodszych oficerów flagowych w Siłach Zbrojnych Republiki Wietnamu. W 1975 roku dowodził 2. Strefą Przybrzeżną w bazie morskiej Cam Ranh. Gdy 30 kwietnia 1975 roku wojska północnowietnamskie wkroczyły do Sajgonu, ostatnim działaniem Hoàng Cơ Minha jako oficera wojskowego było poprowadzenie flotylli marynarki wojennej Wietnamu Południowego w morze, aby eskortować pierwszą falę „ludzi na łodziach” w drodze do wolności i zapobiec przejęciu okrętów wojennych przez komunistów.
Od uchodźcy politycznego do lidera ruchu Hoàng Cơ Minh i jego rodzina przesiedlili się do obszaru Waszyngtonu. Podobnie jak większość wietnamskich uchodźców w 1975 r., został sponsorowany przez amerykańską rodzinę. Rodzina Hoàng Cơ Minha została przyjęta przez Jamesa Kelly'ego, weterana wojny w Wietnamie, a później wysokiego rangą urzędnika ds. bezpieczeństwa narodowego w administracji Ronalda Reagana i George'a H. W. Busha.