Theodore Makridi (ur. 1872 w Konstantynopolu, zm. 1940 w Stambule) – osmański a później turecki urzędnik muzealny i archeolog pochodzenia greckiego, kustosz w osmańskim muzeum imperialnym, pierwszy dyrektor Muzeum Benaki w Atenach (1931–1940).
Z ramienia osmańskiego muzeum imperialnego towarzyszył Hugo Wincklerowi (1863–1913) w ekspedycjach do Boğazköy (dziś Boğazkale), gdzie odnaleziono tysiące glinianych tabliczek z pismem klinowym, przy czym większość z nich pokrywały teksty w nieznanym dotychczas języku. Tabliczki pochodziły z archiwum królewskiego i część z nich zapisana była w języku akadyjskim, co umożliwiło Wincklerowi zidentyfikowanie miejsca ich odkrycia jako stolicę państwa hetyckiego – Hattusę. Później czeski językoznawca Bedřich Hrozný (1879–1952), rozszyfrował pismo, odczytując język hetycki i wykazując, że należy on do rodziny indoeuropejskiej.
Życiorys Theodore Makridi urodził się w 1872 roku w Konstantynopolu w rodzinie lekarza wojskowego Konstantyna Makridiego Paszy. Rodzina Makridich miała pochodzić z Macedonii z okolic współczesnego Amindeo. Po ukończeniu greckiego gimnazjum Fener Rum Lisesi i elitarnego Galatasaray Lisesi w 1890 roku rozpoczął pracę dla urzędu zarządzającego długiem Imperium Osmańskiego (tr. Düyûn-ı Umûmiye).