Przy pomocy tej techniki stworzył bogaty program portretów, herbów i pejzaży, które umieszczał przede wszystkim na szklanych pucharach. Szczególnie często można spotkać portrety królowej Luizy oraz widoki Drezna, Lipska, Miśni i Schandau. Malował również liczne kieliszki z motywami kwiatowymi. Duża część malowanych przez niego szkieł została wykonana pod nadzorem członków jego rodziny (zwłaszcza syna, ) oraz asystentów, W. i A. Viertela oraz Carla von Scheidta. Aby zwiększyć produkcję, w 1809 wprowadził do swojego warsztatu metodę druku transferowego. Utrzymywał kontakty z miśnieńską manufakturą porcelany, której proponował proces reprodukowania dekoracji za pomocą druku, jego oferta została jednak odrzucona. Realizował coraz więcej zamówień dla saskiej rodziny królewskiej, w 1814 zaś otrzymał szereg zleceń od wojskowego gubernatora Saksonii Nikołaja Repnina–Wołkońskiego. Zajmował się również tworzeniem witraży, malując m.in. okna w kościele zamkowym w Schwerinie. Wiele jego paneli okiennych znalazło się również w habsburskim zamku Franzensburg.