Mieczysław Zmitrowicz (ur. 10 października 1918 w Słobódce, zm. 26 marca 2002 w Londynie) – żołnierz polski Armii Andersa, uczestnik bitew o Monte Cassino i Ankonę.
Życiorys lewo|mały|Dowód osobisty Mieczysława Zmitrowicza lewo|mały|Mieczysław Zmitrowicz w Mosulu, luty 1943 rok lewo|mały|Grób Zmitrowicza na Powązkach Mieczysław Zmitrowicz urodził się w zaścianku Słobódka, który w okresie międzywojennym znajdował się w województwie wileńskim, w powiecie wileńsko-trockim, w gminie Worniany, obecnie w granicach Białorusi. Przyszedł na świat w rodzinie rolnika Andrzeja Zmitrowicza i Malwiny z domu Kołpak. W Słobódce ukończył 4 klasy szkoły powszechnej. Po agresii ZSRR na Polskę we wrześniu 1939, tereny te zostały włączone w skład Białoruskiej SRR jako Zachodnia Białoruś. Władze radzieckie przeprowadzały mobilizację do wojska wybranych roczników poborowych na okupowanych terenach. 5 maja 1940 Mieczysław Zmitrowicz został również objęty przymusowym poborem i wcielony do Armii Czerwonej. W 1941, po wybuchu wojny niemiecko-radzieckiej, nie został wysłany na front, ponieważ Sowieci nie mieli zaufania do lojalności żołnierzy z Kresów Wschodnich w ich szeregach. Został wyznaczony do batalionu budowlanego Armii Czerwonej, tzw. „strojbatalionu” i przeniesiony w głąb ZSRR.